Elementy stalowe, głównie kształtowniki, mimo prawidłowego montażu nie dają gwarancji, że będą optymalnie spełniać swoją funkcję. Działaniem, które pozwala zniwelować ewentualne obawy, jest rzetelna ocena jakości wspomnianych konstrukcji stalowych. Skuteczną i jednocześnie bezpieczną metodą są badania penetracyjne oraz VT.
Metody nieniszczące to działanie, którego celem jest ocena jakości powierzchni konstrukcyjnej. Szczególnie istotne okazują się ewentualne nieciągłości w strukturze badanego materiału, które w znaczny sposób wpływają na funkcjonalność konstrukcji.
Istnieją różne metody badań nieniszczących, wybór konkretnego rozwiązania zależy często od ceny usługi, niezbędnego sprzętu, klasy konstrukcji oraz możliwości technicznych badanego elementu.Istotnym czynnikiem jest także miejsce, w którym prowadzone są przedmiotowe badania – np. inne metody znajdą zastosowanie w przypadku badań prowadzonych w warsztacie, a inne jeśli działania realizowane są na budowie.
Jedną z metod nieniszczących, które najczęściej znajdują zastosowanie we współczesny przemyśle, są badania penetracyjne (PT). Badanie to prowadzone jest w trzech etapach. Pierwszym z nich jest nałożenie na badaną konstrukcję cieczy barwnej, fluoroscencyjnej lub barwno-fluoroscencyjnej – ciecz wnika w miejsca, w których występują ewentualne nieciągłości.
Kolejnym etapem jest nałożenie zmywacza, celem usunięcia nadmiaru cieczy, a ostatnim użycie wywoływacza, czyli płynu kontrastowego, który wskaże charakter i zasięg nieciągłości, umożliwiając tym samym rzetelną i dokładną interpretację uzyskanych wyników badania. Przed rozpoczęciem badania konieczne jest dokładne oczyszczenie powierzchni.
Metoda penetracyjna stosowana jest przede wszystkim w przypadku konstrukcji ze stali węglowych i stopowych, stopów aluminium, miedzi i tytanu, a także ceramiki. Badanie to nie może być wykonywane w temperaturze poniżej 5 st. C.
Sporym zainteresowaniem cieszą się także badania VT, określane także mianem metody wizualnej – określenie to wynika przede wszystkim z tego, że badanie wizualne opiera się przede wszystkim na obserwacji konstrukcji, a podstawowym narzędziem jest w tym przypadku ludzkie oko oraz odpowiednie oświetlenie.
Za pomocą tej metody można znaleźć nieciągłości powierzchniowe, występujące w elementach metalowych oraz połączeniach spawanych. Najczęstsze nieciągłości wykrywane za pomocą tej metody to: pęknięcia, zakucia, pory, rozwarstwienie, brak przetopu, wklęśnięcie lub podtopienie grani bądź lica, kratery, zajarzenia łuku, uszkodzenia mechaniczne, pory, wycieki, nadmierna ilość nadlewu, wypukłości, nieodpowiednia grubość.
